Casa reitoral de Santa María de Asados

A casa reitoral de Asadelos data dos séculos XVIII-XIX e está situada no interior dunha finca de grandes dimensións que rodea á Igrexa de Santa María de Asados. Construción de dous andares e planta en L resolta con muros de cachotaría e remates en cantaría, e cuberta a dúas augas de tella. Patín de acceso ao primeiro andar na fachada nordeste, con balcón coa cuberta de fibrocemento sobre dúas pilastras de granito. Edificacións auxiliares acaroadas á principal, xerando un patio interior, ao que se accede mediante un portón alintelado.

Castelao publica no número 73 de 1930 da revista Nós, a historia que recolle dunha vella de Asados. Conta a lenda que uns ladróns van buscar na noite ao cura á casa reitoral. Queren que lles acompañe ao cruceiro do adro, para poñerlle os sacramentos a unha muller que vai morrer, ou sexa, á que ían asasinar. Ao día seguinte apareceu removida a terra nun curruncho do adro, como se alí soterraran a un defunto aquela noite.