Hórreo de Bustelo

No lugar coñecido como A Eira, no ángulo SE da aldea.

Fermoso exemplar de hórreo mixto, de considerable tamaño, con reloxo de sol e con cuberta de lousas. A cimentación é unha repisa de perpiaños de granito sobre a rocha natural, en parte tapada por espesa vexetación. Os soportes son cinco cepas de perpiaños. Tornarratos corrido ao longo de todo o corpo do hórreo. Ten catro claros, orixinalmente pechados con balaústres de madeira e unha cinta, aínda que actualmente apenas se conserve a madeira. Tería unha porta de madeira no lateral leste, actualmente desaparecida, conservando as dúas columnas de pedra que a enmarcaban. Non ten linteis. Columnas e cornixa de pedra. Penal dianteiro de pedra con porta de madeira, e penal traseiro de perpiaños de granito, sen ventilación. Sobrepenas nos dous pinches, ambos de pedra. Cuberta sen tellas, a base de lousas. Remates: na parte dianteira, cruz céltica (chamada funeral neste lugar), moi frecuente nos hórreos de Bustelo, sobre base cuadrangular e esta sobre pedestal troncopiramidal; e na parte traseira, fermoso remate en forma de torre estilizada cun reloxo de sol circular en pedra acaroado na súa base cuadrangular. Orientado ao NE.

Segundo a ficha do Inventario de Patrimonio, sería de finais do século XIX (entre 1879 e 1880) por analoxías con outros hórreos.