Hórreo de Bexo

Localizado na Aldea de Abaixo, no lugar coñecido como Eira da Pía.

A cimentación é unha plataforma alta de cachotes de granito que salva o desnivel existente neste punto. Os soportes son catro cepas ou potros de perpiaños. Os gabinetes están abertos, empregado algún para gardar leña. Tornarratos corrido ao longo do corpo de todo o hórreo. Ten tres claros: o do norte está pechado con cemento con 28 fendas de ventilación horizontais dispostas en catro fileiras de sete fendas; o do centro, no lateral oeste, con balaústres de madeira e unha cinta, con unha porta de madeira no lateral oeste enmarcada entre dúas columnas, unha de pedra e outra de cemento, e no lateral leste, a metade con balaústres de madeira e dúas cintas e a outra metade con cemento con catorce fendas de ventilación horizontais; e o terceiro claro, o do sur, está pechado tamén con balaústres de madeira e dúas cintas, con porta de madeira no lateral oeste. Linteis, columnas e cornixa de pedra. Os dous penais son de pedra, o do norte con seis fendas de ventilación horizontais e o do sur sen ventilación. Sobrepenas nos dous pinches, ambos de pedra. Cubrición de uralita. Remates: no penal do norte, pináculo piramidal sobre base cuadrangular; e no penal sur, cruz alta (parece que de cemento) de sección cuadrangular sobre base cuadrangular. Orientado ao NE-SW. 

No 2010, segundo unha das propietarias, trátase dun hórreo moi antigo, de máis de cen anos. Segundo a ficha do Inventario de Patrimonio, sería, seguramente, da década de 1920.