Capela de San Xosé da Floresta

Capela que data do ano 1644, mandada construír polo fidalgo Xacinto Varela Becerra Soutomaior, situada sobre a estrada de acceso a Rianxiño polo oeste, xunto á Casa de San Xosé.

Construción de planta rectangular coa sancristía acaroada a un lateral, resolta con muros de cantaría de granito e cuberta a tres augas de tella sobre estrutura de madeira. Fachada sinxela con portada alintelada baixo frontón triangular moldurado sobre semipilastras acanaladas. Espadana dun só arco e cornixa horizontal coroada por unha cruz. Fachada lateral con acceso desde a rúa e fiestra abocinada con arco oxival. Nun dos muros laterais podemos ver unha fiestra abucinada con arco oxival. No interior destaca o altar maior, cuberto con bóveda de canón.

A imaxe da Virxe da Guadalupe permaneceu aquí desde 1773, até o seu traslado á Capela da Cruz, hoxe coñecida como Capela da Virxe da Guadalupe no século XIX, por problemas da propiedade do templo.

Na súa fronte conserva dous escudos da familia, os cales recolle Castelao na súa obra. Castelao reinventa o escudo de Galiza escollendo o lema de Denantes mortos que escravos, así como a serea dos Mariño de Sálvora como motivo principal. Un dos escudos que lle serviu de inspiración foi o que aparece na fachada desta capela.