Hórreo de Imo

No medio da aldea, ao pé do camiño que vai do Quinteiro de Baixo ao Quinteiro do Medio.

Un dos poucos exemplares de hórreo conservados e construídos no medio da aldea e facendo muro de peche da horta. A súa estrutura pétrea é formidable. A cimentación é unha repisa alta de perpiaños e cachotes de granito, recebada con cemento e cal na parte superior, que serve de peche dunha propiedade. Ten patiño no lado interior, o que dá á horta. Non ten soportes, asentando o tornarratos directamente na repisa. O tornarratos é unha peza corrida ao longo de todo o corpo do hórreo. Ten catro claros, os dous do oeste pechados con ladrillo, o terceiro con balaústres de madeira e dúas cintas, aínda que en mal estado, e o último claro, o do leste, xa non conserva a madeira. As portas de acceso ao interior do hórreo están no lado interior, o que da á horta. Os esquinais son de pedra, con dez fendas de ventilación horizontais, dispostas en dúas ringleiras de cinco fendas. Non ten linteis. Columnas de pedra e cornixa de madeira. Os dous penais son de pedra, con doce fendas de ventilación horizontais. Sobrepenas nos dous pinches, ambos de pedra. Armazón de madeira e cubrición de tella plana. Remates: no pinche leste, cruz latina alta florenzada con botón central e ángulos en chafrán, sobre base cuadrangular; e no pinche do oeste, escocia sobre base cuadrangular e rematada en bóla. Orientado ao E-W.

Segundo a ficha do Inventario de Patrimonio, sería de principios do século XX, aínda que pode ser anterior.