Hórreo de Imo

Na aldea de Arriba de Imo, na beira dun camiño e sobre un valado, fronte a unha fonte, detrás da Casa de Aguirre.

Este hórreo, de gran envergadura, está actualmente en estado ruinoso, cheo de vexetación. A cimentación é unha repisa alta de perpiaños de granito, duns 2 metros de alto. No lateral leste, a repisa presenta varios vans rectangulares, quizais para gardar o mel. Non ten soportes, asentando o tornarratos directamente sobre a repisa. O tornarratos é unha peza corrida ao longo de todo o corpo do hórreo. Parece que tería catro claros, con balaústres de madeira e dúas cintas. A madeira está en moi mal estado, faltando completamente no claro do sur. A vexetación non permite ver as columnas nin a cornixa, que deben ser de pedra. Así mesmo, tampouco puidemos observar con claridade os penais, xa que están totalmente cubertos de hedra, sendo o do sur de pedra e o do norte tamén de pedra, non sabemos si con porta ou non. Armazón de madeira e cubrición de tellas do país, do cal apenas queda algún resto. Os remates, ou ben non os conserva ou ben están totalmente tapados pola vexetación. Orientado ao NE-SW.

Máis ou menos contemporáneo aos outros hórreos da Casa de Aguirre, sobre o ano 1758. Os canteiros procedían dos obradoiros de Cimadevila (Boiro).