Pazo dos Torrado de Brión

Pazo de estilo barro que data do século XVII, cunha reconstrución no XVIII. Situado xunto á Capela dos Desamparados no lugar de Brión. O patio péchase coa Capela dos Desamparados, que formaba parte do pazo. Fabricado en pedra, deixando á vista perpiaños irregulares de bo tamaño, e cuberto de tella curva, consta de dúas plantas, a inferior utilizada para diversos usos e a superior que conformaba a ampla vivenda. A vivenda consta de múltiples estancias entre as que destacan a cociña e a enorme lareira, con dous fornos; dúas salas, a galería, un antigo retrete, e o soto, onde se conserva unha prensa para facer o mosto.

O portalón de acceso á finca presenta tres cruces de pedra e catro pináculos a modo de ameas sobre o lintel, sendo estes os únicos elementos decorativos de toda a estrutura. Destacan no exterior un cuberto cun lagar en bo estado de conservación, unha fonte no xardín posterior, a robusta cheminea e o hórreo. O escudo da liñaxe dos señores do pazo está situado na capela; a serea corresponde cos Mariño, e o brasón que apreixa é o dos Torrado, donos tamén do Pazo dos Torrado de Asadelos.

Castelao e Bouza-Brey publican no número 113 de 1933 da revista Nós, un artigo sobre os escudos de Rianxo, no que que inclúe o do Pazo dos Torrado de Brión.