Mámoa Nº 5 dos Campiños

Conxunto de seis túmulos megalíticos que forman a Necrópole dos Campiños, sita nunha chaira disposta lonxitudinalmente sobre a dorsal que cae desde o extremo sur do Monte Lioira. Os túmulos distribúense a ambos lados do camiño a escasos 50 metros do inicio da pista. Hai varias escavadas, mais a máis visible é a última a man dereita, que constitúe o túmulo máis grande.

Mide 12,50 metros no eixo L-O e 13 no N-S. O diámetro do pozo de saqueo é 3,50 metros (cadrado), a altura máxima do túmulo é 0,64 metros e a profundidade máxima do pozo de saqueo é 0,86 metros.

O límite do túmulo localízase xusto no borde do camiño que discorre en dirección N-S. Trátase dun túmulo escasamente prominente en altura, o que fai certamente difícil a súa identificación con vexetación.

Presenta na súa parte central un pozo de saqueo de forma cadrada, que aínda conserva os perfís verticais que puideran ser evidencias das escavacións levadas a cabo na década de 1970 pola zona. No fondo do pozo localízanse catro bloques de granito que puideran corresponderse cos restos da estrutura megalítica. Puntualmente, sobre a masa tumular, localízanse cachotes de granito que se poderían corresponder cunha coiraza de recubrimento.

Cara ao extremo leste do túmulo, atópase a liña de ruptura da pendente, e cara ao sur ábrese unha chaira coñecida como Campo Grande ou Campiños, onde se localiza o resto da necrópole (5 túmulos máis)