Cruceiro de Ignacio

Na beira da pista asfaltada que vai para a igrexa parroquial, a mesma xunto á que está o Cruceiro das Escuras e un cruceiro desaparecido chamado cruceiro de Sabela.

Cruceiro de granito de 3,70 metros de alto e 0,60 de ancho. O baseamento é cuadrangular con dúas gradas. O pedestal é cuadrangular, moi moldurado e unha grande escocia. Presenta a inscrición: “DEBOCIÓN DE INACIO REI”, aínda que actualmente apenas se percibe. O varal é de sección cadrada en inicio, con paramentos recadrados, e octogonal no resto; ten símbolos da Paixón: martelo, cáliz, tenaces, escada, esponxa e outro, aínda que actualmente apenas se perciben con claridade. O capitel é cilíndrico, con astrágalo circular e liso, ábaco con lados curvos e vértices chafranados, con volutas e imaxes nas catro caras. A cruz é de sección rectangular con brazos con chafráns e remates florenzados. No anverso da cruz ten un Cristo abraza a San Francisco e este apreixa o corpo de Xesús que descrava a manpara abrazalo e corresponder dese xeito a tanto amor. Escena baseada na visión mística de Murilllo, que representou nun cadro que se atopa no Museo Provincial de B.A. de Sevilla. No reverso hai unha Virxe do Socorro, con anxos coroándoa.

Ten máis de 100 anos (de finais do século XIX-principios do XX). Feito polo veciño desa aldea D. Ignacio Rei. Parece que a cruz non é a orixinal, atopándose esta no cruceiro do adro da igrexa parroquial (o cura párroco decidiu cambialas pois lle gustaba máis o orixinal de Ignacio), sendo este o que tiña antes o cruceiro da igrexa parroquial. Aquí parábase a rezar unha oración nos enterros.