Hórreo do Pazo de Rianxiño

Hórreo de comezos do século XX que forma parte do conxunto do Pazo de Rianxiño. Trátase do hórreo máis longo do mundo (24,70 metros), construído integramente en pedra.

Baseamento de muros de cachotaría e cámara rectangular de grandes dimensións apoiada sobre trece pés de granito con celeiro nun lateral. Pezas lonxitudinais de cantaría nos entrepanos, con estreitas fendas para a ventilación interior. Cuberta a dúas augas de lousas de pedra e pináculos de remate nos extremos, decorados cunha serie de motivos xeométricos.

A historia deste hórreo dinos que os canteiros que o fixeron realizárono os domingos para evitar ter que ir á guerra a África. A pedra que empregaron foi extraída da Devesa do Caseiro, a 1 quilómetro de distancia, do mesmo xeito que a empregaron para unha lareira, para a bóveda dunha bodega que sería reconvertida en capela, e para o muro da parcela.