Areeiro Nº 5 de Isorna

Sitúase na enseada do río Ulla, ao seu paso pola Vacariza. O conxunto componse de tres elementos principais: dous peiraos e un covo destinado ao depósito de area. Os peiraos están construídos con muros de cachotaría de pedra granítica, sobre os cales se dispón unha capa de formigón que unifica a plataforma superior. Pola súa banda, o covo foi executado integramente en formigón armado, adaptándose á topografía da beira fluvial. A escasa distancia do conxunto consérvanse os vestixios de dúas embarcacións de areeiros.

Os areeiros do Ulla representan unha etapa clave na historia económica do Baixo Ulla, especialmente durante as décadas de 1960 a 1980. Esta actividade, centrada na extracción de area do leito do río, xurdiu como resposta á demanda de materiais para a construción, que experimentaba un notable crecemento. Os veciños de Isorna foron pioneiros nesta práctica, desenvolvendo técnicas e ferramentas que optimizaban a extracción e comercialización do recurso. A explotación da area proporcionou emprego a centos de persoas e influíu significativamente na economía local. Non obstante, a presión sobre os recursos naturais e a diminución da produción marisqueira levaron a mobilizacións que culminaron na restrición desta actividade, evidenciando o conflito entre desenvolvemento económico e conservación ambiental.