Mámoa Nº 6 dos Campiños

Conxunto de seis túmulos megalíticos que forman a Necrópole dos Campiños, sita nunha chaira disposta lonxitudinalmente sobre a dorsal que cae desde o extremo sur do Monte Lioira. Os túmulos distribúense a ambos lados do camiño a escasos 50 metros do inicio da pista. Hai varias escavadas, mais a máis visible é a última a man dereita, que constitúe o túmulo máis grande.

Mide 20 metros no eixo L-O e 20 no N-S. O diámetro do pozo de saqueo é 5,80 metros, a cámara mide 1,80 metros no eixo N-S e 2,90 no L-O, o corredor ten unha lonxitude de 6,20 metros de longo e orientado ao sueste, a altura máxima do túmulo é 1,69 metros e a profundidade máxima da cámara é de 1,80 metros. 

Foi obxecto dunha intervención arqueolóxica entre os anos 1983 e 1984, na cal, ademais da documentación do proceso construtivo e do material depositado, se puido datar o peche da estrutura no 4300 BP. A intervención foi capitaneada por Ramón Fábregas e Félix de la Fuente, e os datos derivados da mesma publicáronse no volume 7 do anuario Brigantium (1991-1992).