Ponte de Santiago

Ten orixe medieval, mais sufriu diversas remodelacións ao longo da historia. A máis drástica é obra de Juan Peón, cando en marzo de 1845, unha gran inundación danaría a estrutura, en concreto dous dos catro arcos que posuía, que co paso dos días acabarían cedendo e sepultándose nas augas do Sar. Segundo documentos que constan no arquivo histórico do Concelllo de Padrón, a ponte orixinal medieval sufriu unha remodelación previa en 1790. No lado dereito, emprazábase a antiga Torre Moucha, atacada pola Revolta Irmandiña no século XV e derrubada no 1832.

Sitúase á beira do Paseo do Espolón, permitindo cruzar o río Sar, unindo a zona da Trabanca co casco antigo de Padrón, e comunica cos concellos de Dodro e Rois. A ponte está datada do ano 1852, atopándose en moi boas condicións e substituíndo a outra que fora arrasada polo río. Construída en perpiaños, ten unha lonxitude duns 65 metros, constando de tres arcos por onde pasan as augas do Sar, tallamares e pretís de perpiaños.